«... عباس به آب نگریست . در آب حسین بود. موج ها در حرکت خویش، حسین مے نگاشتند. صدای موج ، حسین بود . به خویش برگشت و در خویش جز حسین ندید و ... حسین تشنه بود . آب بنوش عباس ! آب خنک و زلال و گوارا با عباس سخن می گفت . دست رشید عباس در آب رفت . نوازش آب با دست هاے تشنه و جان تشنه تر چه می کند . قطره هاے عزیز از کف مے چکید . آب را بالا آورد تا فضای دهان رسید . نسیم خنک چهره ے عباس را مے نواخت . ساقے بنوش،گوارایت باد . باز در موج ولوله افتاد.حسین ، حسین،حسین» برگرفته از کتاب «ماه در آب»نوشته ی دکتر محمدرضا سنگریشرح زندگی عباس ابن علی (ع) از زبان ام البنین سلام الله علیها